Algemeen Dagblad – Column van Dennis Captein 11 oktober 2018

Molukse voetballegende overhandigt bronzen schoen aan Molukse voetballer Danny Landzaat(toen AZ) ANP FOTO/RICK NEDERSTIGT

 

Simon Tahamata was begin tachtiger jaren mijn idool en dat van mijn vriendjes. De kleine dribbelaar, destijds een opvallende verschijning in een overwegend wit Ajax-team, had de gun-factor. Totdat ik las dat hij de treinkapingen in 1975 (Wijster) en 1977 (De Punt), waarbij ook onschuldige slachtoffers vielen, vergoelijkte. Toen viel hij voor mij van zijn voetstuk.

 

Simon Tahamata en andere Molukse voetbalhelden in dienst van Oranje

 

 

Ik begreep er niets van. Hoe kon hij die gijzelingsacties nou goedpraten? Zaterdag, decennia later dus, verscheen in deze krant een voorpublicatie van zijn biografie. Daarin zegt hij: ,,Waar een volk strijdt voor zijn rechten, vallen slachtoffers. Dat zijn soms onschuldige mensen, zoals in de trein. Zij waren op het verkeerde moment op de verkeerde plek. Dat klinkt hard en ik vind het triest voor de nabestaanden.” En: ,,Ik had één van de treinkapers kunnen zijn.”

NIEUWSUUR 30-10-2012

Hij is dus bij zijn standpunt gebleven. Mijn standpunt is wel veranderd. Want nadat ik mij verdiepte in de Molukse zaak, kreeg ik enig begrip. Ook interviewde ik mensen uit de Molukse wijk in Moordrecht, mensen uit de derde generatie Nederlandse Molukkers. Zij vertelden dat KNIL-soldaten met hun familie in 1951 naar Nederland kwamen. Zij hadden in Nederlands-Indië voor ons gevochten.

De enige en juridische term om de groep van de KNIL te bestempelen is KNIL AMBONEZEN. Andere benamingen ontslaat de Nederlandse overheid van haar plichten en ere-schulden ten aanzien van deze erkende veteranen. Die onder de veteranenwet vallen.
Aftellen naar de allereerste wekelijkse tv-programma van stichting Maluku4Maluku met een rubriek voor en van veteranen – Veterans4Veterans

 

In ruil daarvoor zou onze regering zich hardmaken voor een eigen Molukse staat. Ze zouden in Nederland mogen bijkomen van de strijd en dan naar het beloofde land gaan. Maar Nederland verbrak zijn woord, ontsloeg de Molukkers uit het leger en stopte hen in voormalig concentratiekampen, met nauwelijks ruimte, eten en drinken. Nederland liet de Molukkers stikken.

 

Nu te koop in 2018 SIMON TAHAMATA DE KLEINE DRIBBELAAR

Die wond is nog vers, zelfs bij de inmiddels vierde generatie Molukkers. Ik spreek geregeld met Alphenaar Marcel Wattimury, één van de woordvoerders van de Molukse gemeenschap. Terecht stelt hij dat Nederland het Molukse verzet in de zeventiger jaren zelf in de hand heeft gewerkt.

Marcel Wattimury maakt als derde generatie deel uit van stichting Maluku4Maluku, hier naast KNIL Ambonees / veteraan Paliama(Wierden) en UN veteraan en frontman stichting Maluku4Maluku Reawaruw

 

 

Giovanni van Bronckhorst Molukse voetbalheld in Oranje

 

 

Maar ook dat het verhaal achter de kapingen in de vergetelheid is geraakt. Dat is het probleem. Het gros van de huidige Nederlanders kent dat verhaal niet. Dus hebben zij geen begrip. En dus hoeft Tahamata nog steeds niet op veel sympathie te rekenen. EINDE COLUMN

Simon Tahamata is voor de tweede keer teruggekeerd naar Ajax Amsterdam als techniek-trainer

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *